" نوشته های من با خدام "

من خستم اها دنیا یه جور رقصه خاصه باهاش برقص دنیا همه چی در رفت از دستم نفهمیدم چیشدش اصلا انگار یهویی برق رفت هر کی اومد از همون اول هی ور رفت با دلمونو بعد رفت شد سردردو بدتر همش عقب گرد جا پیش رفتو هر کس که اومد یه نیش زد یه نیش خند به ریشم روزایی که اینجوری میشم هیشکی نبوده پیشم نمونش همین دیشب من خستم اما میدونم که میرسم بالاخره من میسازم دوباره دنیامو یه نفره...

مواظب همدیگه باشیم! از یه جایی به بعدxa0 دیگه بزرگ نمیشیم؛ پیر میشیـــــم ! از یه جایی به بعد دیگه خسته نمیشیم؛ می بُریم ! از یه جایی به بعد دیگه تکراری نیستیم؛ زیادی هستیــم! وای از اون روز که ..........